ฉันตอนที่ 1

Jul 7, 2011 by     3 Comments    Posted under: General

ฉันเกิดในชนบทแห่งหนึ่งขอประเทศไทย
หลังจากที่เปลี่ยนการปกครองไม่กี่ปี
ทั้งนี้ฉันเลยคิด ณ ตอนนี้ดังนี้
ฉันรอจังหวะเกิดมาดูโลกนี้ในจังหวะที่ประชาธิปไตยกำลังจะเบ่งบาน
ฉันมีชีวิตอยู่ในประเทศไทยนี้เกือบค่อนศตวรรษแล้วแต่ตอนนี้ฉันก็ไม่แน่ใจนักว่าฉันอยู่ในประเทศ ที่มีประชาธิปไตยเติบโตถึงขั้นสมบูรณ์แบบแล้วหรือยัง
พ่อของฉันท่านเป็นลูกชาวนา
แต่ท่านก็ไม่ยอมมีอาชีพชาวนาที่เป็นกระดูกสันหลังของประเทศ
ท่านเป็นคนเรียนเก่งเทียบกับเพื่อนร่วมรุ่นคนหนึ่ง
ที่ต่อมาเป็นนายพลเอกทหารบก กองทัพบกเชียวล่ะ
แต่ฐานะทางการเงินไม่อำนวยท่านจึงเรียนทางช่างยนต์
อาชีพนี้เองที่ท่านได้มีโอกาสพบแม่ของฉัน
โดยแม่ของฉันเป็นแม่ค้าขายข้าวแกงที่มีฝีมือคนหนึ่ง
ข้อคิดประการหนึ่งที่ฉันอยากฝากไว้ ณ ที่นี้เป็นดังนี้
คนบ้านนอกสมัยนั้นมีลูกค่อนข้างมาก
ครอบครัวจึงมีฐานะค่อนข้างยากจน
อย่างไรก็ตาม พ่อและแม่ของฉันก็อยู่ด้วยกันจนตายจากกันนั่นแหละ
ทั้ง ๆ ที่ก็มีปัญหาหลาย ๆ อย่าง
แต่ครอบครัวก็ยังเป็นครอบครัวที่อบอุ่นในระดับหนึ่ง
ฉันมีพี่และน้องรวมกันเป็นโหล
แต่ก็ตายตั้งแต่ตอนอายุน้อย ๆ ไปหลายคน
ที่เติบโตมาจนได้ร่ำเรียนและมีครอบครัวก็มากถึง 9 คน
ฉันนั้นเป็นลูกคนที่ 2 ที่มีชีวิตเติบโตมา
แต่ก็เป็นลูกชายคนโตถัดจากพี่สาวคนหนึ่ง
ดังนั้น ฉันจึงตกอยู่ในฐานะลูกที่เป็นที่คาดหวังของทั้งพ่อ แม่ และน้อง ๆ
ต่อมาจึงกลายเป็นภาระที่หนักหน่วงแก่ฉันอย่างมาก
อย่างไรก็ตาม ฉันนั้นก็ตั้งใจทำจนสุดความสามารถ
โดยปรากฏว่ามีผลกระทบต่อหน้าที่การงานของฉันด้วย
ทั้งนี้ผู้ใหญ่ไม่เข้าใจถึงความจำเป็นที่ฉันมี
ฉันต้องเลี้ยงพ่อ แม่ และส่งน้อง ๆ เรียนถึง 5 คน
อย่างไรก็ตาม ชีวิตต้องดำเนิน
ฉันจึงไม่ย่อท้อและภูมิใจทุกครั้งที่ฉันนึกย้อนกลับไป
ผู้อ่านเริ่มสนใจชีวิตของฉันบ้างหรือยังเอ่ย
อนึ่ง ฉันต้องขออกตัวไว้ ณ ที่นี้ด้วยดังนี้
ชีวิตของฉันนั้นก็ใช่ว่าจะมีสิ่งที่ดีงามทั้งหมดก็หาไม่
อย่างไรก็ตาม ฉันไม่ต้องการเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีไม่งามต่อคนอื่น ๆ
ดังนั้น ฉันขอหลีกเลี่ยงไม่กล่าวถึงบ้าง
แต่กระนั้นสาระต่างที่กล่าวถึงนี้ก็อยู่บนพื้นฐานของนิยายจากชีวิตจริง
นี่เป็นเพียงการเกริ่นเริ่มต้นเท่านั้น
ผู้อ่านคิดหรือไม่ว่า
นิยายอิงชีวิตจริงของฉันนี้จะมีส่วนจรรโลงจิตใจของคุณ ๆ บ้าง


3 Comments + Add Comment

  • ผมอยากจะติดตามให้ครบทุกตอนก่อนนะครับ ก่อนที่จะแสดงความคิดเห็น

    ด้วยความนับถือ

    • สำหรับผู้อ่านในบ้านเรานั้นมักไม่ค่อยออกความเห็นกันนัก อาจารย์เองก็หาสาเหตุที่แท้จริงไม่ได้ สำหรับเรื่อง “ฉัน” ที่อาจารย์เรียบเรียงเป็นนิยายที่อิงชีวิตจริงนี้เพื่อต้องการให้เป็นเรื่องที่อ่านเพลิน ๆ กันประการหนึ่ง นอกจากนี้ ก็อยากสะท้อนให้เห็นชีวิตของคนชนบทที่จนและลำบากมานานแล้ว จนกระทั่ง ทุกวันนี้ ทั้งนี้ก็ไม่รู้ว่าเมื่อใดจึงจะเท่าเทียมกัน เอ ถ้ารอจนจบซะก่อนแล้วจึงออกความเห็น อาจารย์ก็ไม่มีผลสะท้อนกลับมาน่ะซี ถึงอย่างไรก็ขอขอบคุณนะ

  • ขอแสดงความคิดเห็นนะครับ : อ.ครับ ผมว่า อ. น่าจะลงเรื่องที่น่าติดตามนะครับ แล้วก็น่าอ่าน สนุก+สนาน เพราะผมคิดว่า ผมนั้นได้ออกความเห็นแทนในส่วนของวัยรุ่น ซึ่งเป็นวัยที่ไม่ค่อยคลุกคลีหรือหมกมุ่นอยู่ได้กับวิชาการได้มากๆนัก(ถ้าไม่ใช่นักฟิสิกส์ตัวยง) เปรียบประดุจว่ามีตู้เกมส์กับหมากรุก วัยรุ่นย่อมเลือกตู้เกมส์ ถ้าเป็นเนื้อหาที่มากเกินไป ก็อาจจะน่าเบื่อได้ นะครับ ดังเช่นที่ผมไปเรียนที่สถาบันฟิสิกส์แห่งหนึ่ง(ไม่ใช่แอพพลายนะครับ) เค้าสามารถทำให้เด็กที่มาเรียนกับเขานั้น ติดตามและตั้งหน้าตั้งตาเรียนฟิสิกส์ได้อย่างที่ว่าไม่เบื่อเลย โดยเขา ก็เล่าเรื่องต่างๆเป็นพักๆ อย่างเช่นเรื่อง ดวงจันทร์ ที่ อ. เอามาลงนั่นแหละครับ เค้าก็เล่าว่า ครั้งแรกนั้นที่อเมริกาบอกว่าเป็นชาติแรกที่ส่งมนุษย์ขึ้นไปบนดวงจันทร์ได้สำเร็จ (ซึ่งก็เป็นเท็จ เพราะว่าเป็นเพียงการถ่ายทำ) แต่ในการแต่งของ อ. ก็ได้มีการแต่งกลอน ก็เป็นกุศโลบายอย่างหนึ่งที่ทำให้คนติดตาม แต่ในความคิดของผม ซึ่งผมคิดว่า มันน่าเบื่อเกินไปนะครับ เพราะว่ามีแต่เนื้อหาวิชาการ จึงทำให้คนที่เข้ามาอ่านนั้น ไม่ลังเลเลย ที่จะคลิกเม้าปิดไป แต่ผมก็ไม่ได้ว่านะครับ ผมเห็นว่า อ. ยังโปรโมต เว็บไซต์ e-book นี้ยังไม่ค่อยเผยแพร่ไปได้เยอะนัก ผมคิดว่า ถ้า อ. เข้าไปโพสต์ ไว้ในเว็บเช่นพวก เว็บ วิชาการ.คอม เป็นต้น ก็อาจจะมีคนมาติดตามมากกว่านี้ก็ได้นะครับ

    ด้วยความเคารพและนับถือ