ห้าร้อยบาทเพื่ออยู่รอด

Jan 7, 2012 by     Comments Off on ห้าร้อยบาทเพื่ออยู่รอด    Posted under: Uncategorized

ห้าร้อยบาทเพื่ออยู่รอด
กว่าจะ 70 ปีของชีวิตนี้

ช่างนานเหลือเกินสำหรับช่วงเวลากว่า 70 ปีที่ผ่านมา
ช่วงเวลาแห่งความทุกข์ยาก
ช่วงเวลาแห่งความลำเค็ญแสนเข็น
ช่วงเวลาของความโดดเดี่ยวและเดียวดาย
ช่วงเวลาที่หาความสุขไม่ได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว
ช่วงเวลาที่อาศัยเศษเสี้ยวของผืนแผ่นดินไทย
ช่วงเวลาที่ต้องเร่ร่อนไปในแต่ละวัน

ชีวิตนี้อยู่ด้วยเงิน 500 บาทต่อเดือนเพื่อประทังชีวิต

นี่ล่ะหรือ คือ ชีวิต

พ่อคุณ ๆ ๆ … เสียงเรียกดังมาแต่ไกล
ข้าพเจ้าหันไปยังที่มาของเสียงนั้นอย่างไม่ค่อยแน่ใจนัก
ข้าพเจ้มองเห็นชายชราคนหนึ่งกำลังเดินตรงมายังแถว ๆ ที่ข้าพเจ้ายืนอยู่
ข้าพเจ้ายิ้มให้
แต่ก็ไม่น่าใจนักว่าชายชราคนนั้นจะเห็นได้ชัดเจนหรือไม่
ข้าพเจ้ายืนรออยู่ ณ ที่นั้นชั่วครู่หนึ่ง
ชายชราเดินใกล้เข้ามา ๆ และใกล้เข้ามา
ณ ตอนนี้ข้าเจ้าเห็นใบหน้าของชายชราคนนี้ชัดเจนยิ่งขึ้น
ชายชราซึ่งเดินอย่างช้า ๆ ด้วยความระมัดระวังโดยใช้ไม้เท้าค้ำยันด้วย
อีกทั้งยังเดินหลังค่อมเล็กน้อย
ขาทั้ง 2 ข้างโก่งและผอมบาง
ใบหน้าเหี่ยวย่น
ชายชรายิ้มอย่างเปิดเผยให้กับข้าพเจ้าด้วยแววตาของเศษเสี้ยวแห่งความสดชื่นเพียงเล็กน้อยเท่าที่จะฝืนทำได้
ข้าพเจ้าคาดว่าชายขราคนนี้คงจะมีอายุราว ๆ 80 ปีน่าจะได้
ชายชราพูดกับข้าพเจ้าด้วยเสียงที่สั่นเครือ
พ่อหนุ่ม … ชราหยุดพักเหนื่อยระยะหนึ่ง …
พ่อคุณช่วยตาหน่อยได้ไหม
จะให้ผมช่วยอะไรหรือครับพี่ … (ข้าพเจ้าถามกลับไป)
อะไรกันเรียกว่า “พี่” เชียวหรือ
นานแล้วที่ตาไม่เคยได้ยินคำนี้จากปากของคนอื่นเลย
พ่อคุณนี่ก็คงเป็นรุ่นราวคราวเดียวกับลูกของตาคนหนึ่งที่หายไปไหนก็ไม่รู้ … โดยอายุสัก 50 ปีแล้วล่ะ
ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่ก็น่าจะมาหาตาบ้าง
ตาก็แอบหลับนอนใกล้ ๆ บ้านของคนใจบุญคนหนึ่งแถว ๆ นี้ที่ยอมให้ตามีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านของเขา
ตาจึงมีโอกาสได้เงินช่วยเหลือจากรัฐบาลในแต่ละเดือนอยู่เดี๋ยวนี้
แล้วพี่จะพอใช้หรือ … ข้าพเจ้าถามในทันที
โธ่ พ่อคุณ … ก็ดีกว่าไม่ได้เลยนั่นแหละ
ตาเองก็เก็บของเก่าแถว ๆ นี้เท่าที่จะพอเดินไหว
แล้วก็ขายได้เงินบ้างเล็ก ๆ น้อย ๆ …
คุยกันซะนานแล้วพี่จะให้ผมช่วยทำอะไรหรือ
พ่อคุณ … ช่วยกดอะไร … ที่ตู้นั้นให้ตาหน่อย
ตาทำไม่เป็นหรอก
พร้อมกับยื่นสมุดบัญชีของธนาคารฯ เล่มหนึ่งมาให้และพูดต่ออีกดังนี้
นี่ตาก็มาหลายครั้งแล้ว
แต่ไม่มีเงินเข้าสักที
ส่วนมากก็ต้องมาอย่างน้อยเดือนละสัก 3 ครั้งหรือ 4 ครั้งกว่าจะได้
ไม่ค่อยตรงกำหนดของวันที่จะได้หรอกนะ
แต่ก็ดีกว่าไม่ได้เลย … ชายชราพูดอีกครั้งหนึ่ง
ทำนองว่าขอบคุณต่อนโยบายของรัฐบาลอย่างสุด ๆ
ข้าพเจ้าจัดการให้
เมื่อรอครู่หนึ่งก็เรียบร้อย
โดยมีเงินเข้าบัญชีนั้นแล้ว
พี่มีเงินเข้าแล้วล่ะ … ข้าพเจ้าบอก
ชรายิ้มอย่างมีความสุข (นี่คงเป็นเวลาน้อยนิดที่ชายชราคนนี้พอจะรู้สึกถึงความสุขใจบ้าง)
อย่างงงั้นตาก็ต้องขอรบกวนต่ออีกสักหน่อยเถอะพ่อคุณเอ๋ย
ยังพอมีเวลาไหมล่ะ
ตาขอร้องล่ะ
ช่วยเข้าไปจัดการเบิกเงินให้กับตาสักหน่อยจะได้ไหม
อันที่จริง ข้าพเจ้าต้องรีบไปทำธุระต่อ
แต่ข้าพเจ้าก็ยินดีช่วยชราคนนี้ด้วยความเต็มใจ
ไปซีพี่ … ข้าพเจ้าพูด
ข้าพเจ้าจึงรู้ชื่อของชายชราคนนี้ คือ นายสุข ยั่งยืน
เมื่อจัดการให้เรียบร้อยแล้วชายชราก็บอกขอบใจต่อข้าพเจ้า
ทั้งนี้ก็ให้ศีลและให้พรตามประสาของคนไทยที่คิดว่าคนที่ตัวเองพูดอยู่นั้นเป็นผู้ที่มีอายุน้อยกว่าและได้ช่วยเหลือตน
ข้าพเจ้านึกอยู่ในใจดังนี้
คนจนอย่างชายชราคนนี้ก็หาได้จนต่อสิ่งที่ดีงามทั้งทางกาย วาจา และใจแม้แต่น้อยนิดไม่
อีกทั้งยังปรารถนาดีต่อผู้อื่นเป็นที่ตั้ง
ก่อนที่จะจากกันข้าพเจ้าถามดังนี้
ขอโทษเถอะพี่อายุเท่าไรล่ะ ส่วนผมนั้นตอนนี้ก็เลย 6 รอบไปแล้ว
ชายชราหันมองดูข้าพเจ้าอีกครั้งเป็นเวลานาน …
อะไรกันพ่อหนุ่ม
นี่พ่อหนุ่มมีอายุมากกว่าตาอีกหรือ
ตอนนี้ตามีอายุสัก 70 ปีน่ะ
อ้าว อย่างนั้นพ่อหนุ่มต้องเป็นพี่ของตาซี
ขอบคุณพี่ชาย … ชายชราพูดระคนเสียงหัวเราะ
ข้าพเจ้าเลยส่งธนบัตรให้ชายชรา 100 บาท
อย่าคิดดมากเลยนะ “น้องชาย”
นึกซะว่าเป็นโอกาสดีที่ได้รู้จักกัน
ผมชื่อสมพงษ์ครับ
ขอบคุณอย่างยิ่งพี่ … ตา … เอ๊ย น้องจะเก็บไว้เป็นที่ระลึกโดยไม่ใช้ล่ะ
แล้วนายสุขก็ยกมือไหว้พร้อมกับกล่าวลา
ขอให้โชคดีนะ
คงจะได้มีโอกาสพบกันอีก … ข้าพเจ้าพูด … โชคดีเช่นกัน

ผู้เขียนเรียบเรียงเรื่องนี้ขึ้นเพื่อสะท้อนความจริงส่วนหนึ่งของสังคมไทยที่ยังเหลื่อมล้ำกันอย่างมาก
ขณะที่บางคนดื่มไวน์จิบละหมื่น
กินอาหารมื้อละแสน
เดินทางด้วยเครื่องบินส่วนตัว
มีบัญชีธนาคารหลายเล่มจนสับสน
มีบ้านหลาย ๆ หลังทั้งในประเทศและนอกประเทศ

นี่หรือ คือ สังคมไทย
ดังนั้น แทนที่จะเป็น 500 บาทขอเป็นสัก 5,000 บาทต่อเดือนจะได้ไหม
อันที่จริง ถ้าคิดตามหลักของทางคณิตศาสตร์ก็ไม่เห็นยุ่งยากอะไรเลย
ทั้งนี้เพียงเติมเลข 0 ที่คนคิดว่าเป็นเลขไม่มีค่านี้เพียง 1 ตัวเท่านั้น
ก็จะลงเอยด้วยดี

ผู้เขียนขอเสียงสนับสนุนเพื่อกระตุ้นต่อมของผู้มีอำนาจด้วยเถอะ
ขอขอบคุณล่วงหน้ามา ณ ที่นี้ด้วย

รศ.สมพงษ์ ใจดี

sompongsej@sjaidee-ebook.info
http://sjaidee-ebook.info/
sompongsej@yahoo.com


Comments are closed.