Tagged with " Science Study"

เรื่องของบัวตูมตอนที่ 3

Feb 14, 2011 by     Comments Off on เรื่องของบัวตูมตอนที่ 3    Posted under: Uncategorized

เรื่องของบัวตูมตอนที่ 3
นิยายเรื่องของบัวตูมเรื่องนี้เป็นนิยายที่อิงชีวิตจริงของหญิงสาวชนบทคนหนึ่งที่ศึกษาปริญญาตรีในมหาวิทยาลัยของรัฐฯ ในชนบทแห่งหนึ่งเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม ชื่อของบุคคลคนหนึ่ง ๆ และของสถานที่แห่งหนึ่งเป็นชื่อสมมุติทั้งสิ้น
ทั้งนี้เพื่อหลีกเลี่ยงผลกระทบที่อาจจะเกิดขึ้นได้
ทั้ง ๆ ที่ผู้เขียนมีเจตนาสะท้อนในทางที่ดี
อีกทั้งคาดหวังว่า “นิยายอิงชีวิตจริงเรื่องนี้จะช่วยให้นักศึกษาวิทยาศาสตร์คนใดคนหนึ่งในมหาวิทยาลัยต่างจังหวัดแห่งใดแห่งหนึ่งที่มีความรู้สึกท้อแท้ต่อการศึกษาจะได้มีพลังและอาจจะใช้เป็นองค์ประกอบในการตัดสินใจ”
อนึ่ง การศึกษาให้ผลที่งดงามเสมอ
โดยบางทีเราอาจจะต้องรอเวลาบ้าง
จากตอนที่ 2 นั้นบัวตูมเริ่มงานแรกในฐานะพนักงานขายเครื่องมือวิทยาศาสตร์
ทั้งนี้ประเด็นที่บัวตูมได้งานชิ้นแรกโดยง่ายนั้นเป็นดังนี้
บัวตูมมีแววตาและจิตใจของความเชื่อมั่นในการทำงานอย่างเต็มเปี่ยม
หรืออาจจะกล่าวว่า “บัวตูมเป็นนักสู้คนหนึ่งก็ย่อมได้”
ดังนั้น จึงสะท้อนเป็นที่ประจักษ์ดังนี้
ตราบใดที่เรามีความมุ่งมั่นอย่างแท้จริงโอกาสย่อมเป็นของเราเสมอ
อนึ่ง เราต้องก้าวสู่โอกาสโดยไม่รอให้โอกาสก้าวมาหาเรา
ทั้งนี้ผู้ที่มีพื้นฐานการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ย่อมมีพื้นฐานที่ดีในการเผชิญชีวิตในทุกกรณีเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว
จงใช้ทุนเดิมที่เป็นผลจากการศึกษาวิทยาศาสตร์ให้เป็นประโยชน์อย่างแท้จริง
เปรียบประหนึ่งเป็นบัวตูมคนต่อ ๆ ไปฉะนี้
หน้าที่สำคัญประการแรกของพนักงานขายทุก ๆ คนเป็นดังนี้
“ต้องทำยอดขายให้บรรลุเกินเป้าหมายที่ทางบริษัทกำหนด”
หาไม่แล้วก็จะไม่สามารถอยู่ในตำแหน่งหน้าที่นี้ต่อไปได้
ดังนั้น ในช่วงที่บัวตูมทำหน้าที่ดังกล่าวจึงต้องทำทุกทางเพื่อให้บรรลุเป้าหมายนั้น โดยที่จำเป็นต้องสรรหาสินค้าอื่น ๆ เพื่อตอบสนองต่อลูกค้าคนใดคนหนึ่ง
ถึงแม้มีความขลุกขลักบ้าง แต่บัวตูมก็สามารถแก้ปัญหาให้ผ่านพ้นไปได้
ในที่สุด จุดแปรผันของชีวิตของบัวตูมก็เกิดขึ้น
ทั้งนี้บัวตูมได้รับแจ้งดังนี้
บัวตูมผ่านการสอบเข้ารับราชการในตำแหน่งเจ้าหน้าที่ทางห้องปฏิบัติการของหน่วยงานในกระทรวงของรัฐฯ กระทรวงหนึ่ง
อย่างไรก็ตาม ตำแหน่งดังกล่าวก็มีขอบเขตของความก้าวหน้าอันจำกัด
บัวตูมจึงต้องตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรดี
ในที่สุด บัวตูมก็ตัดสินใจเข้ารับราชการ ณ ที่นั้นเพื่อว่าตนเองจะได้ใช้ความรู้และความสามารถตามที่ได้ศึกษามา
โดยที่คาดว่าน่าจะมีความมั่นคงในหน้าที่การงานระดับหนึ่ง
จากความตั้งใจในหน้าที่การงานและประกอบกับพื้นฐานของการศึกษาในระดับปริญญาตรีบัวตูมได้มีโอกาสศึกษาในระดับสูงขึ้น ๆ สู่ปริญญาโทอย่างเหนื่อยล้าและท้อใจแต่บัวตูมก็ไม่ท้อถอย
ในที่สุด บัวตูมก็สำเร็จปริญญาโททางวิทยาศาสตร์
อย่างไรก็ตาม บัวตูมมีความหวังที่สูงกว่านั้น
ทั้งนี้บัวตูมปรารถนาต้องการศึกษาให้สูงสุด
ทั้ง ๆ ที่ตามศักยภาพแล้วคงมีน้อยคนนักที่คิดว่าบัวตูมจะสามารถทำได้
ถึงจะแกร่งสักเพียงใดบัวตูมก็เป็นเพียงหญิงสาวคนหนึ่ง
ดังนั้น บัวตูมต้องร้องไห้ครั้งแล้วครั้งเล่า
แต่เมื่อคราบน้ำตาจางหายไป
พลังก็ยิ่งบังเกิดแก่บัวตูมเป็นทวีคูณ
ณ วันหนึ่งบัวตูมก็ยิ้มได้อย่างภาคภูมิ
วันนั้น คือวันที่บัวตูมเข้ารับพระราชทานปริญญาเอกทางวิทยาศาสตร์สมดังความปรารถนา
ตอนนั้นนางสาวบัวตูม คือ
ดร.บัวตูมที่ไม่ใช่บัณฑิตวิทยาศาสตร์ที่ต่ำต้อยอีกต่อไป
ดร. บัวตูมปฏิบัติงานอย่างมีประสิทธิภาพสมกับเป็นหญิงแกร่งคนหนึ่งทีเดียว
ไม่เพียงเท่านี้บัวตูมยังเป็นข้าราชการดีเด่นคนหนึ่งของประเทศไทย
โดยที่มีข้าราชการจำนวนน้อยที่ได้รับเกียรติดังกล่าวนี้
นิยายอิงชีวิตจริงของบัวตูมซึ่งเป็นหญิงสาวแกร่งจากชนบทคนหนึ่งก็จบลงฉะนี้
อนึ่ง ผู้เขียนปรารถนาเป็นอย่างยิ่งที่ต้องการให้เรื่องของบัวตูมที่ผู้เขียนเรียบเรียงขึ้นโดยอิงชีวิตจริงของหญิงสาวชนบทคนหนึ่งซึ่งเข้ามาเผชิญชีวิตเพียงลำพังในกรุงเทพฯ เป็นตัวอย่างและเป็นพลังแก่บัณฑิตคนใดคนหนึ่งไม่ว่าสถาบันใดก็ตาม
ทั้งนี้ทุกคนมีโอกาสที่ดีด้วยกันทั้งสิ้น
ตราบเท่าที่ทุกคนมีพลังและจิตใจที่เข้มแข็ง
ชีวิตนี้เป็นของตัวของเราเอง
เราเท่านั้นจะเป็นผู้ที่กำหนดชะตาชีวิตของตนเอง
ขอให้มีความมุ่งมั่น อดทน เข็มแข็ง และตั้งใจจริงเหมือนกับ ดร. บัวตูมคนนี้
แล้วทุกคนจะประสบความสำเร็จในชีวิตและมีความก้าวหน้าในหน้าที่การงานดังที่ทุกคนปรารถนาทุกประการ
ด้วยความปรารถนาดีจากใจจริง
สมพงษ์ ใจดี
sompongsej@yahoo.com
http://genphysics.wordpress.com/
http://www.vcharkarn.com/sompongse
14 กุมภาพันธ์ 2554

เรื่องของบัวตูมตอนที่ 2

Feb 13, 2011 by     Comments Off on เรื่องของบัวตูมตอนที่ 2    Posted under: Uncategorized

เรื่องของบัวตูมตอนที่ 2
นิยายเรื่องของบัวตูมเรื่องนี้เป็นนิยายที่อิงชีวิตจริงของหญิงสาวชนบทคนหนึ่งที่ศึกษาปริญญาตรีในมหาวิทยาลัยของรัฐฯ ในชนบทแห่งหนึ่งเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม ชื่อของบุคคลคนหนึ่ง ๆ และของสถานที่แห่งหนึ่งเป็นชื่อสมมุติทั้งสิ้น
ทั้งนี้เพื่อหลีกเลี่ยงผลกระทบที่อาจจะเกิดขึ้นได้
ทั้ง ๆ ที่ผู้เขียนมีเจตนาสะท้อนในทางที่ดี
อีกทั้งคาดหวังว่า “นิยายอิงชีวิตจริงเรื่องนี้จะช่วยให้นักศึกษาวิทยาศาสตร์คนใดคนหนึ่งในมหาวิทยาลัยต่างจังหวัดแห่งใดแห่งหนึ่งที่มีความรู้สึกท้อแท้ต่อการศึกษาจะได้มีพลังและอาจจะใช้เป็นองค์ประกอบในการตัดสินใจ”
อนึ่ง การศึกษาให้ผลที่งดงามเสมอ
โดยบางทีเราอาจจะต้องรอเวลาบ้าง
จากตอนแรกนั้นบัวตูมเดินทางไปสมัครเป็นพนักงานขายเครื่องมือวิทยาศาสตร์กับบริษัทแห่งหนึ่งที่อยู่แถวถนนราชดำเนิน กรุงเทพฯ ตามที่ลงประกาศในหนังสือพิมพ์รายวันฉบับหนึ่ง
ด้วยแววตา วาจา และท่าทางที่แสดงออกถึงความเชื่อมั่นอันเป็นผลจากสมบัติประจำของชาวชนบทคนใดคนหนึ่งและผลจากการศึกษาตามกระบวนการเรียนการสอนทางวิทยาศาสตร์
บริษัทแห่งนี้จึงตัดสินใจรับนางสาวบัวตูมเป็นพนักงานขายของบริษัททันที
ทั้งนี้ทางบริษัทได้มอบหมายให้บัวตองเริ่มทำงานในวันรุ่งขึ้น
โดยที่ทางบริษัทได้กำหนดพนักงานขายพี่เลี้ยงคนหนึ่งแก่บัวตูม
ทั้งนี้พนักงานขายพี่เลี้ยงของบัวตูมคนนี้ได้เริ่มการแนะนำแก่บัวตูมในวันนั้น
อีกทั้งได้นัดหมายบัวตูมที่บริษัทในตอนเช้าของวันเริ่มงานดังกล่าวด้วย
วันนั้นบัวตูมเดินทางกลับหอพักด้วยหัวใจที่พองโต
โดยที่บัวตูมได้งานทำแล้วนั่นเอง
ถึงแม้ว่างานที่ได้นี้อาจจะไม่ตรงตามการศึกษาได้เรียนมาโดยตรง
อีกทั้งบางคนยังคิดว่าเป็นงานที่ต่ำต้อย
แต่นั่นไม่อยู่ในความคิดของบัวตูมเลย
ตรงกันข้าม บัวตูมกลับคิดว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี
อย่างน้อยตัวเองจะได้รู้จักวิธีการทำงานที่ต้องต่างไปจากการเป็นเพียงนักศึกษาในมหาวิทยาลัยที่ตัวเองเคยมีประสบการณ์มา
อีกทั้งงานที่ได้ทำนี้จะเป็นโอกาสอันดียิ่งที่บัวตูมจะได้พบปะกับบุคคลในแวดวงมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ๆ หน่วยงานราชการ และบริษัทใหญ่อื่น ๆ อย่างกว้างขวางด้วย
คืนนั้นบัวตูมนอนหลับไม่สนิทนัก
ทั้งนี้คงเป็นเพราะความกังวลและตื่นเต้นต่อการเริ่มงานในวันรุ่งขึ้นนั่นเอง
บัวตูมตื่นขึ้นแต่เช้าและพร้อมที่จะออกเดินทางไปยังบริษัทแห่งนั้นตามที่ได้นัดหมายกับพนักงานขายพี่เลี้ยงไว้เมื่อวานนี้
อนึ่ง บัวตูมตระหนักดีว่า “การตรงต่อเวลานัดหมายเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งแก่ผู้ที่จะปฏิบัติหน้าที่ใดหน้าที่หนึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในฐานะพนักงานขายใหม่อย่างบัวตูมนี้จะไม่มีข้ออ้างแม้เพียงน้อยนิด”
ทั้งนี้บัวตูมยังรู้เป็นอย่างดีว่าการจราจรในเมืองกรุงนั้นค่อนข้างติดขัด
โดยเฉพาะในช่วงเวลาเร่งด่วนอย่างตอนเช้า ๆ นั้น
อ้อ เหมือนเช่นเคย คือ บัวตูมไม่ได้สนใจอาหารมื้อเช้าเลย
วันแรกของการทำงานทางบริษัทไม่ได้กำหนดให้บัวตูมแนะนำเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์โดยตรงแก่สถานที่ที่จะไปติดต่อแห่งหนึ่ง ๆ
ทั้งนี้บริษัทตระหนักดีว่า “เครื่องมือวิทยาศาสตร์ที่มีราคาแพงนั้นจะต้องตรงตามจุดประสงค์ของผู้ใช้ อีกทั้งโดยปกติหน่วยราชการหน่วยหนึ่ง ๆ ต้องตั้งงบประมาณและกำหนดสมบัติของเครื่องมือเครื่องต่าง ๆ ไว้ก่อนแล้วด้วย ดังนั้น จึงไม่ใช่ของง่ายที่จะให้พนักงานขายใหม่ไปเจรจากับผู้ใดผู้หนึ่งอย่างหวังผล โดยมักต้องได้รับการปฏิเสธและย่อมต้องเกิดความท้อแท้อย่างแน่นอน”
ดังนั้น สินค้าชิ้นแรกที่บัวตูมได้รับการมอบหมายจากบริษัทเป็นการเริ่มต้น คือ อุปกรณ์ไฟฟ้าชิ้นหนึ่งที่รู้จีกกันในนามว่า “แผ่นร้อนไฟฟ้า”
ทั้งนี้นอกจากจะใช้ได้ทั่วไปแล้ว
อุปกรณ์ไฟฟ้าชิ้นนี้ก็ยังมีราคาที่อยู่ในวิสัยที่คนทั่วไปพอรับได้ คือ ประมาณ 500 บาทในตอนนั้น
สถานที่แห่งแรก ๆ ที่บริษัทแนะนำแก่บัวตูม คือ สถานที่ราชการแห่งใดแห่งหนึ่ง
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มหาวิทยาลัยแห่งใดแห่งหนึ่ง
บัวตูมจึงเลือกเดินทางไปยังจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
โดยที่อยู่ไม่ไกลจากบริษัทนัก
อีกทั้งเป็นมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของประเทศ
แน่นอนที่สุด คือ บัวตูมมีจุดมุ่งหมายที่คณะวิทยาศาสตร์
ทั้งนี้เนื่องจากบัวตูมเป็นบัณฑิตวิทยาศาสตร์คนหนึ่งจึงมีความเชื่อเป็นพื้นฐานว่าตัวเองนั้นน่าจะติดต่อกับบุคลากรในแวดวงวิทยาศาสตร์ได้อย่างเหมาะสม
บัวตูมพบกับนักงานวิทยาศาสตร์คนหนึ่ง
แต่พนักงานวิทยาศาสตร์คนนั้นไม่สนใจแผ่นร้อนไฟฟ้าที่บัวตูมแนะนำนั้น
อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าบัวตูมเริ่มใจเสียบ้างเล็กน้อย
แต่ก็ได้แสดงความขอบคุณต่อพนักงานวิทยาศาสตร์คนนั้น
ในขณะเดียวกัน ได้ขอคำแนะนำอาจารย์คนใดคนหนึ่งที่บัวตูมจะสามารถติดต่อได้โดยที่อาจารย์ผู้นั้นจะเป็นผู้ที่มีเจตนาอันดี
บัวตูมรีบไปขอพบอาจารย์ผู้นั้นตามคำแนะนำของพนักงานวิทยาศาสตร์คนนี้ในทันทีด้วยความหวังว่า “น่าจะประสบความสำเร็จ”
นับว่าเป็นจังหวะที่ดีของบัวตูม ณ ตอนนั้น
ทั้งนี้อาจารย์คนดังกล่าวอยู่ในห้องทำงาน ณ ขณะนั้น
คงเป็นเพราะสื่งต่าง ๆ ที่ประจวบกันดังนี้
กล่าวคือ บุคลิก กิริยา ท่าทาง และความตั้งใจจริงของบัวตูม โดยประกอบกับเจตนาที่ดีและอุปนิสัยที่นิยมช่วยเหลือแก่ผู้อื่นเท่าที่สามารถกระทำได้ของอาจารย์คนนั้น
ดังนั้น อาจารย์คนนั้นจึงซื้ออุปกรณ์ไฟฟ้าชิ้นนั้นด้วยความเต็มใจ
ถึงแม้ว่าบัวตูมยังไม่ได้เริ่มต้นแนะนำและขายสินค้าวิทยาศาสตร์ที่ตรงตามเจตนาที่แท้จริงของบริษัท แต่การเริ่มต้นที่บัวตูมได้รับการตอบสนองเช่นนั้นย่อมก่อให้เกิดพลังอย่างยิ่ง
ณ ตอนนั้นบัวตูมเริ่มมีความเชื่อมั่นยิ่ง ๆ ขึ้น
ทั้งนี้น่าจะเป็นนิมิตหมายที่ดีต่อบัวตูมในการเผชิญชีวิตในเมืองหลวงตามลำพัง
อีกทั้งเป็นการเติมพลังเพื่อให้ก้าวหน้าต่อไปในชีวิตการงานของบัวตูม
ถ้าผู้อ่านคนใดสนใจชีวิตของบัวตูมตามที่ผู้เขียนนำเสนอเชิงชี้แนะแก่ผู้หนึ่งผู้ใดที่กำลังจะสำเร็จการศึกษาไม่ว่าจากสถานศึกษาแห่งใดแห่งหนึ่งนี้และปรารถนาอยากจะรู้ถึงอนาคตการดำเนินชีวิตของบัวตูมคนนี้
ได้โปรดแสดงความคิดเห็น
ทั้งนี้ผู้เขียนจะได้ใช้เป็นข้อมูลเสริมบางประการในการนำเสนอเรื่องต่าง ๆ ตามที่ผู้อ่านโดยรวมสนใจติดตามเป็นพิเศษ
ผู้เขียนขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วย
สมพงษ์ ใจดี
sompongsej@yahoo.com
http://genphysics.wordpress.com/
13 กุมภาพันธ์ 2554

เรื่องของบัวตูม

Feb 9, 2011 by     Comments Off on เรื่องของบัวตูม    Posted under: Uncategorized

เรื่องของบัวตูม
นิยายเรื่องของบัวตูมเรื่องนี้เป็นนิยายที่อิงชีวิตจริงของหญิงสาวชนบทคนหนึ่งที่ศึกษาปริญญาตรีในมหาวิทยาลัยของรัฐฯ ในชนบทแห่งหนึ่งเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม ชื่อของบุคคลคนหนึ่ง ๆ และของสถานที่แห่งหนึ่งเป็นชื่อสมมุติทั้งสิ้น
ทั้งนี้เพื่อหลีกเลี่ยงผลกระทบที่อาจจะเกิดขึ้นได้
ทั้ง ๆ ที่ผู้เขียนมีเจตนาสะท้อนในทางที่ดี
อีกทั้งคาดหวังว่า “นิยายอิงชีวิตจริงเรื่องนี้จะช่วยให้นักศึกษาวิทยาศาสตร์คนใดคนหนึ่งในมหาวิทยาลัยต่างจังหวัดแห่งใดแห่งหนึ่งที่มีความรู้สึกท้อแท้ต่อการศึกษาจะได้มีพลังและอาจจะใช้เป็นองค์ประกอบในการตัดสินใจ”
อนึ่ง การศึกษาให้ผลที่งดงามเสมอ
โดยบางทีเราอาจจะต้องรอเวลาบ้าง
ทันทีที่นางสาวบัวตูมจบปริญญาตรีทางวิทยาศาสตร์ก็เดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพียงลำพังเพื่อหางานทำทั้ง ๆ ที่บัวตูมก็ไม่มีญาติอยู่ในกรุงเทพฯ เลย
ระหว่างที่บัวตูมกำลังเดินทางสู่จุดหมายปลายทาง คือ กรุงเทพฯ นั้นบัวตูมยังไม่รู้เลยว่าตัวเองนั้นจะพักนอน ณ ที่แห่งใด
จึงนับว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ค่อนข้างเสียงสำหรับหญิงสาวต่างจังหวัดที่จัดอยู่ในขั้นหน้าตาดีคนหนึ่ง
โดยเปรียบเสมือนการเดินทางไปตายเอาภายหน้าอย่างไร้จุดหมาย
อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์ที่บัวตูมได้รับในเบื้องต้นนั้นก็ยังเป็นนิมิตหมายที่ดีในระดับหนึ่ง
หลังจากที่บัวตูมลงจากรถยนต์ประจำทางปรับอากาศที่สถานีขนส่งหมอชิต 2 บัวตูมยืนนิ่งเพื่อตัดสินใจอยู่พักหนึ่ง
โดยที่ก็เดินไปเรื่อย ๆ ระหว่างที่คิดนั้น
บัวตูมเดินมานานโขอยู่โดยที่ไม่ได้เรียกรถรับจ้างแม้แต่คันเดียว
เหตุผล คือ บัวตูมยังไม่มีจุดหมายปลายทางนั่นเอง
อีกทั้งบัวตูมก็มีเงินติดตัวมาไม่มาก
ดังนั้น บัวตูมจะต้องใช้จ่ายในทางที่จำเป็นเท่านั้น
บัวตูมเดินมาไกลกว่า 2 กิโลเมตร
บัวตูมยิ้มอย่างมีความหวังเล็ก ๆ เมื่อเหลือบเห็นป้ายป้ายหนึ่งมีข้อความดังนี้
หอพักสตรีแห่งนี้ยังมีห้องว่าง
บัวตูมไม่รีรอโดยรีบเข้าไปติดต่อทันที
หอพักสตรี ณ แห่งนี้มีทั้งห้องที่พักเดี่ยวและห้องที่พัก 2 คน
บัวตูมเลือกพักในห้องพัก 2 คนทั้ง ๆ ยังไม่รู้เลยว่าเพื่อนร่วมห้องเดียวกันนั้นเป็นใคร
เหตุผลเดียวที่บัวตูมตัดสินใจทันที ณ ตอนนั้น คือ ต้องประหยัดให้มากสุดเท่าที่ทำได้
อนึ่ง ต่อมาได้รับรู้ว่าเพื่อนร่มห้องของบัวตูมนั้นเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยของรัฐฯ แห่งหนึ่งโดยมีชื่อว่า “นางสาวแนบเนียน”
คืนนั้นบัวตูมนอนไม่ค่อยหลับสนิทนัก
ทั้งนี้ไม่คุ้นกับสถานที่และไม่ค่อยแน่ใจเพื่อนร่วมห้องคนนี้นัก
ที่สำคัญสุด คือ บัวตูมนึกถึงว่า “วันรุ่งขึ้นตัวเองนั้นจะไปติดต่องาน ณ ที่ใด ประเภทไหน และอย่างไร”
โดยที่ตอนนั้นบัวตูมเองยังไม่ได้คิดเกี่ยวกับงานราชการเลย
ทั้ง ๆ ที่ผลการศึกษาของบัวตูมก็อยู่ในขั้นดี
ทั้งนี้บัวตูมต้องการให้ได้งานเพื่อมีรายได้พอประทังชีวิตไปก่อน
ถ้าบัวตูมยังไม่ได้งานทำในช่วงเวลา 1 สัปดาห์บัวตูมก็จะตกอยู่ในสภาวะที่ลำบาก
บัวตูมตื่นแต่เช้าอย่างงัวเงีย (เพราะว่านอนไม่หลับสนิทเมื่อคืนนี้นั่นเอง)
เช้านี้บัวตูมงดอาหารมื้อเช้าไว้ก่อนเพื่อความประหยัด
โดยหวังว่าจะกินอาหารมื้อเช้าตอนกลางวันเลย
แล้วจึงกินอาหารมื้อเย็นอีกครั้งหนึ่ง
บัวตูมออกจากหอพักและรีบไปซื้อหนังสือพิมพ์ 1 ฉบับ
โดยเลือกฉบับที่มีห้างร้านต่าง ๆ ประกาศรับพนักงานเป็นหลัก
อย่างไรก็ตาม เท่าที่บัวตูมเห็นข้อความรับสมัครก็ล้วนแต่ตำแหน่งพนักงานขายสินค้าต่าง ๆ ทั้งสิ้น
ในที่สุด บัวตูมเห็นประกาศของบริษัทแห่งหนึ่งดังนี้
ต้องการพนักงานขายเครื่องมือวิทยาศาสตร์จำนวนหนึ่งที่มีสมบัติดังนี้
1. สุภาพสตรีที่ยังโสด
2. อายุไม่เกิน 30 ปี
3. จบปริญญาตรีวิทยาศาสตร์สาขาใดก็ได้
4. สามารถทำงานได้ทันที
5. มีความมุ่งมั่นที่จะทำงานนี้
6. ผู้ที่มีประสบการณ์ทางการตลาดจะได้รับพิจารณาเป็นพิเศษ
บัวตูมยิ้มออกอย่างมีความหวัง
อย่างไรก็ตาม ก็ยังมีปัญหาอยู่บ้างเพราะว่าบัวตูมไม่รู้ว่าจะไปบริษัทนั้นอย่างไร
ดังนั้น บัวตูมจึงต้องหาซื้อแผนที่กรุงเทพฯ สัก 1 แผ่นในทันที
อ้อ บัวตูมก็ไม่ลืมที่จะย้อนกับไปยังห้องพัก
และถามข้อมูลเพิ่มเติมจากเพื่อนร่วมห้องด้วย
ประมาณ 9 น. บัวตูมออกเดินทางมุ่งไปสู่บริษัทดังกล่าวนั้น
อย่างไรก็ตาม ช่วงใดที่สามารถเดินได้บัวตูมก็จะเลือกเดินมากกว่าขึ้นรถเมล์ประจำทาง
ทั้งนี้นอกจากความประหยัดแล้วบัวตูมยังสามารถคุ้นเคยกับสถานที่แห่งหนึ่ง ๆ ได้โดยง่าย
ชีวิตของบัวตูมเริ่มต้นขึ้น ณ กรุงเทพฯ เมืองแห่งความศิวิไลซ์แล้ว
ชีวิตของบัวตูมจะเป็นอย่างไรอีกต่อไป
ผู้เขียนจะหาโอกาสนำเสนอต่อถ้าผู้อ่านสนใจและผู้เขียนมีจังหวะที่เหมาะสม
กรุณาแสดงความคิดเห็นมาบ้างจะเป็นพระคุณยิ่ง
โปรดติดตาม
สมพงษ์ ใจดี
sompongsej@yahoo.com
http://genphysics.wordpress.com/
9 กุมภาพันธ์ 2554