Tagged with " Universe"

ท่องปริภูมิ

Nov 19, 2010 by     Comments Off on ท่องปริภูมิ    Posted under: Astronomy, Poems, Uncategorized

ท่องปริภูมิ

   ตัวเรานี้อยู่ที่โลกอย่างโชคดี
เป็นแหล่งที่ชีวาได้อาศัย
บรรยากาศหุ้มด้วยช่วยสบาย
เคลื่อนที่ไปในแหล่งใดไร้ตัวตน

   โลกหมุนไปตัวเราไซร้ได้หมุนตาม
ทุกชั่วยามตามไปในทุกหน
โลกโคจรรอบปีที่ทุกคน
ต่างสับสนตนอยู่ไหนในต่างแดน

โลกหมุนรอบตัวเองครบรอบในแต่ละวันและในเวลาเดียวกันโลกของเราก็โคจรตามวงโคจรวงหนึ่งรอบดวงอาทิตย์ครบรอบในเวลา 1 ปี
โลกของเรานี้เป็นสมาชิกดวงหนึ่งในระบบสุริยะระบบหนึ่งที่มีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของระบบนี้และดวงอาทิตย์เองก็เป็นดาวฤกษ์ดวงหนึ่งในจำนวนแสนล้านดวงของระบบดาราจักรทางช้างเผือกระบบหนึ่งซึ่งมีลักษณะเป็นแผ่นรูปกังหันอันหนึ่งที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 3 หมื่นพาร์เซก
ทั้งนี้ 1 พาร์เซกซึ่งมีค่าประมาณ 3.26 ปีแสงนี้ คือ 206,265 หน่วยดาราศาสตร์และ 1 หน่วยดาราศาสตร์ประมาณ 150 ล้านกิโลเมตร
อนึ่ง แสงเคลื่อนที่จากดวงอาทิตย์ถึงโลกในเวลาประมาณ 500 วินาที
และ 1 ปีแสง คือ ระยะทางที่แสงเดินทางในเวลา 1 ปี
โดยที่ในเวลา 1 วินาทีแสงเคลื่อนที่ในสุญญากาศหรืออากาศประมาณ 300 ล้านเมตร
เมื่อเสียงเคลื่อนที่ในอากาศประมาณ 330 เมตรใน 1 วินาที
อนึ่ง ดวงอาทิตย์ควรจะอยู่ ณ ตำแหน่งหนึ่งของปลายแขน ณ ระยะประมาณ 3 หมื่นปีแสงจากศูนย์กลางของดาราจักรทางช้างเผือกระบบนี้
ด้วยเหตุนี้ ทั้งดวงอาทิตย์และโลกของเรานี้ก็จะต้องเคลื่อนที่ไปพร้อม ๆ กันกับการหมุนรอบตัวเองของระบบดาราจักรทางช้างเผือกระบบนี้
ดาราจักรของเรานี้หมุนอย่างไม่เป็นระเบียบดังการเคลื่อนที่ของฝูงชนของกลุ่มผู้ชุมนุมจำนวนมาก โดยที่ดาวทั้งหลายซึ่งอยู่แถวส่วนในของดาราจักรจะเคลื่อนที่เร็วกว่า
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ดวงอาทิตย์ซึ่งอยู่ ณ ปลายแขนส่วนนอกของดาราจักรระบบนี้ยังจะมีการเคลื่อนที่ของตัวเองด้วย
อย่างไรก็ตาม เราประมาณว่า ดาราจักรทางช้างเผือกระบบนี้เคลื่อนที่ครบรอบในช่วงเวลาประมาณ 240 ล้านปี
อนึ่ง ระบบดาราจักรทางช้างเผือกระบบนี้ยังอยู่ในปริภูมิในเอกภพซึ่งก็มีระบบดาราจักรที่มากถึงหมื่นล้านระบบที่ต่างก็เคลื่อนที่
อีกทั้งภพของเราก็กำลังขยายตัว

ทั้งนี้เราจึงกล่าวโดยสรุปเชิงการประมาณดังนี้
เราทุกคนต่างก็เคลื่อนที่ไปพร้อมกับการหมุนรอบตัวเองและการโคจรของโลก
ในขณะเดียวกัน โลกของเราก็เคลื่อนที่ไปพร้อมกับระบบสุริยะระบบหนึ่งที่มีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางอยู่ในระบบดาราจักรทางช้างเผือกระบบหนึ่งที่หมุนรอบตัวเองและเคลื่อนที่อยู่ในเอกภพ
ทั้งนี้เอกภพนี้ก็กำลังขยายตัวซึ่งสอดคล้องโดยประมาณในระดับหนึ่งกับทฤษฎีหนึ่ง คือ ทฤษฎีบิกแบงทฤษฎีหนึ่ง (A Big Bang Theory)

ผู้อ่านควรจะประมาณเองว่าวันหนึ่ง ๆ เราแต่ละคนเคลื่อนที่ไปในปริภูมิอย่างไรกันบ้าง แล้วผู้อ่านอาจจะแปลกใจต่อสิ่งที่ทุก ๆ คนมักไม่ได้คาดคิดมาก่อนนี้

อนึ่ง ผู้เขียนใคร่เสนอเป็นข้อคิดประกอบไว้ ณ ที่นี้ด้วยดังนี้
เนื่องจากว่า เราอยู่ในระบบดาราจักรทางช้างเผือกระบบนี้เราจึงยากที่จะรู้ถึงรูปร่างของดาราจักรของเราเอง ด้วยเหตุนี้ เราจึงต้องการประมาณสิ่งต่าง ๆ ที่อยู่รอบ ๆ ตัวของเราออกไปในลักษณะที่เปรียบประหนึ่งเราเป็นศูนย์กลางของระบบระบบหนึ่งในการประมาณนั้น
ทั้งนี้จะคล้าย ๆ กับว่า เรากำลังอยู่ท่ามกลางของฝูงชนที่มารวมกันอยู่เป็นจำนวนมากแล้วเราประมาณลักษณะและจำนวนของฝูงชนกลุ่มนี้
หรือเราเปรียบประหนึ่งว่า นางพญาผึ้งตัวหนึ่งจะประเมินจำนวนและรูปร่างโดยรวมของผึ้งงานทั้งหลายในรังของตัวเองที่อยู่โดยรอบฉะนั้น

อนึ่ง ถ้าเรามีโอกาสท่องปริภูมิตามหัวเรื่องนี้เรายิ่งจะรู้สึกดังนี้
สิ่งที่เรารู้นั้นช่างน้อยนิดเทียบกับสิ่งต่าง ๆ ที่เรายังไม่อาจล่วงรู้ได้เลยในเอกภพที่เราอาศัยอยู่นี้
รศ.สมพงษ์ ใจดี
sompongsej@yahoo.com
19 พฤศจิกายน 2553

เอกภพ (Universe)

Oct 21, 2010 by     Comments Off on เอกภพ (Universe)    Posted under: Astronomy, Poems, Uncategorized

เอกภพ
  เอกภพบรรจบความตามจะกล่าว
ได้บอกเล่ากล่าวมาว่าอักโข
เอกภพคำรบนี้ที่ใหญ่โต
อันอ่าโอ่โตอย่างไรไม่รู้กัน
  เริ่มจากเราเท่านี้อย่างที่รู้
สำรวจดูสู่โลกกว้างอย่างสุขสันต์
บนท้องฟ้าครานี้ที่รู้กัน
สุริยันอันดาราพาสุขใจ
  สุริยะระบบนี้นี่ใหญ่ขึ้น
จิตระรื่นตื่นตากว่าสิ่งไหน
ดาวเคราะห์นี้ดาวหางนั้นต่างกันไป
ดาวฤกษ์ไซร้ใคร่เห็นเป็นบุญตา
  กลุ่มดาวฤกษ์เบิกฟ้าเวลาค่ำ
ฉันดื่มด่ำฉ่ำใจใฝ่ฝันหา
เนบิวลาครานี้ที่ตื่นตา
ยังไขว่คว้าหาต่อเติมเพิ่มตามใจ
  ทางช้างเผือกเลือกมาศึกษาต่อ
เหมือนสิ่งล่อต่อเติมเสริมสิ่งไหน
ดาราจักรอยากใคร่เห็นเป็นเช่นใด
สืบเสาะไปให้ตะลึงถึงที่เป็น
  เอกภพจบตรงไหนหาใครรู้
มาคิดดูใหญ่เหลือเหนือที่เห็น
ตัวเราหรือคือธุลีชี้ประเด็น
สุดท้ายเป็นเช่นธุลีที่บั้นปลาย

รศ. สมพงษ์ ใจดี
sompongsej@yahoo.com
21 ตุลาคม 2553